Je verdriet uit het zicht houden

axelbueckert / 123RF Stockfoto

Ben jij ook zo iemand die niet te koop loopt met jouw verdriet? Met je masker van ‘vrolijkheid’ ga je boodschappen doen en hou je jezelf groot in het bijzijn van anderen. Aan de buitenkant doe je alsof er niets aan de hand is. Terwijl je je van binnen zo ellendig voelt.

Verstoppertje spelen voor de buitenwereld

Waar komt dat toch vandaan dat we zo geneigd zijn om het verdriet alleen voor onszelf te houden? Ik deel mijn verdriet ook lang niet altijd met anderen. Er zijn verschillende verklaringen voor dit gedrag. Soms willen we de ander niet belasten met ons verdriet. Of we hebben zelf geen puf of zin om erover te beginnen. Het gaat immers gepaard met een rotgevoel. Misschien besef je dat de ander jouw verdriet toch niet kan oplossen. Onze cultuur speelt een belangrijke rol; we zijn het niet gewend om onze kwetsbaarheid te tonen. Het wordt ons aangeleerd om flink te zijn. Sommige delen van onszelf zijn zo intiem dat we ze verborgen willen houden. Tevens is er een relatie tussen het uiten van je verdriet en jouw hechting. De mate van veilig en liefdevol opgroeien als kind. Bij een goede hechting heb je geleerd jouw emoties te benoemen en sta je open voor troost. Bij een onveilige hechting ga je als het ware ‘op slot’. Hechting is het fundament voor de manier waarop je omgaat met jouw verdriet.

Verbergen voor jezelf

Dan zou het zomaar eens kunnen dat je het verdriet niet alleen voor de buitenwereld maar ook nog eens bewust of onbewust voor jezelf wegstopt. Ik ben van mening dat dat een overlevingsmechanisme kan zijn. Verdriet kan soms zo overweldigend zijn dat je als het ware verdoofd wordt. Dat je de pijn pas toelaat, als jij voelt dat het kan.

Verdriet vindt altijd een uitweg

Ik ben ervan overtuigd dat verdriet dat niet geuit wordt, naar jezelf en of anderen, altijd een uitweg vindt. Opgekropte pijn die zichtbaar wordt door woede, schuld en schaamte. Verdriet dat er eigenlijk niet mag zijn, kan omgebogen worden naar afzondering, zelfmedelijden of een depressie. Daarom is het van belang om er aandacht aan te schenken. Al deze gevoelens houden je weg van datgene waar het echt om draait. Namelijk het toelaten van verdriet. Het verdriet mag er zijn, gevoeld en gedeeld worden. Het laat zien dat je mens bent. Bedroefdheid heeft tevens een functie; het helpt jou te ontladen en werkt reinigend. Pijn kan ook innerlijk verwerkt worden en hoef je niet altijd te delen. Zolang je je verdriet maar in het zicht houdt om er tenslotte betekenis aan te geven.

Herken jij jezelf in dit verstopt gedrag? Of ervaar jij het geheel anders? Ik ben benieuwd naar  jouw ervaringen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *