“Na een traumatische gebeurtenis ben ik mezelf verloren. Ik heb lang gedacht dat ik het zelf wel kon oplossen. Tijd heelt alle wonden, maar dat gebeurde niet. Er ontstond ‘iemand’ of ‘iets’ in mijn hoofd die de macht over mijn manier van denken en handelen overnam en waardoor ik de controle over mezelf kwijtraakte. Ik kon niet meer functioneren in mijn dagelijkse dingen. Ik werd er down van, onzeker, ik kreeg hartkloppingen, warme handen, was boos en verdrietig. Mijn relatie stond erdoor onder druk en ik kon me slecht concentreren op het werk. Ik voelde me alleen op de wereld. Door de huiswerkopdrachten van Monique, dat ik elke dag opschreef wat er met mij gebeurde, soort dagboek van handelen en emoties, kon ik stapjes zetten. Ze liet mij nadenken wat de oplossing was en gunde me de tijd om te kunnen oefenen. Dat heeft mij verder gebracht. De ‘oude’ Shannon is terug die ik gemist heb. Ik zie het geluk weer in het leven.”

Shannon27 jaar

“Mijn jongere zus, waarmee ik al meer dan twintig jaar samenwoonde, is overleden aan levercirrose door overmatig alcoholgebruik. Er kwam toen veel op mij af. Het regelen en het bijstaan van mijn ouders. Het verdriet kwam naderhand pas. Veel huilen, je alleen voelen en het gemis. Ik kwam in een leeg kil huis terecht en kon mijn verhaal niet kwijt. Aan de ene kant was ik opgelucht. Mijn zus was nu verlost van de pijn die ze met zich meedroeg. Aan de andere kant maakte het mij verdrietig. Ze had de oorlog met de drank niet gewonnen. Met Monique heb ik samen een doelenlijstje opgesteld. Ik was daar blij mee want het was een chaos in mijn hoofd. Het maakte mijn hoofd weer leeg door telkens iets van het lijstje te kunnen afstrepen. Ik kon mijn verhaal aan een buitenstaander kwijt en kon alles vertellen. Monique is een rustig persoon, ze luistert en laat mij uitspreken. De gesprekken leverde mij vooral rust op in alle chaos.”

Christiene 52 jaar

Omdat ik aardig uit balans was geraakt, moest ik wel aan mezelf toegeven dat het zo echt niet langer kon. Ik kende Monique al en wist wat ze deed maar het was nooit in mij opgekomen dat ik haar ooit op ‘deze’ manier beter zou leren kennen. We zijn samen gestart aan het traject wat ongelofelijk confronterend was. Door middel van opdrachten en het bijhouden van een dagboekje hebben we stappen gemaakt om tot de kern te komen. In het begin kon het voor mij niet snel genoeg gaan, het kon immers maar ‘afgerond’ zijn. Monique was diegene die aangaf dat het tijd nodig had om alles een plek te kunnen geven en het niet af te ronden maar het leefbaar te maken. Wat heb ik veel in ‘de spiegel’ gekeken tijdens het traject, niet beseffende wat dit me maanden later ging opleveren. Inmiddels kijk ik terug op een heftig maar zeer waardevol traject. Ik ben blij met de stappen die ik heb gemaakt, maar vooral dat ik heb geleerd te kunnen omgaan met de dingen die op je pad komen.

Babs42 jaar